Al die emoties / foto: Gino Crescoli via pixabay

Column: Door dik en niet zo heel dun

Maak je geen zorgen. Ik ga hier niet de psycholoog uithangen, dat ben ik namelijk helemaal niet. Ik wil wel graag een paar ervaringen met je delen in de hoop dat je er wat aan hebt. Waarom? Omdat laatst uit een onderzoek bleek dat bijna 90% van de vrouwen zichzelf te dik vindt en denkt pas gelukkig te zijn waneer die als-hij-ooit-weer-past-jeans weer dicht gaat. We hebben er allemaal wel eentje ergens achter in de kast liggen en bij mij zijn het welgeteld zelfs negen stuks. Maar ik zou willen dat het zo simpel was.

Ik ben ook uit de categorie ‘daar kan wel wat af’. En nee, het is inderdaad niet altijd makkelijk om wat zwaarder te zijn; winkelen is confronterend, dat hele hete weer van vorige zomer duurde me net iets te lang, ben ik vrijgezel omdat… en door het gebrek aan een filter bij sommige mensen kan een slechte dag een helse dag worden. Ik liep een keer met de hond over straat en een tegemoetkomende man vond het nodig om “Téééring, wat ben jij dik!” tegen me roepen. Ik ben de rest van de dag maar binnen gebleven.

Eigenlijk ben ik al mijn hele leven op dieet, dat maakt mijn relatie met eten er niet makkelijker op en daar heb ik ook vrij serieus hulp voor gezocht. Denk aan ‘One Flew Over the Cuckoo’s Nest’ maar dan met palmbomen en een zwembad. En een chefkok. Wat overigens de meest ondankbare baan denkbaar is: koken voor vrouwen die issues met eten hebben. Maar in het Cuckoo’s Nest heb ik veel geleerd en één van die lessen helpt me nog steeds dagelijks om zo’n naar onderbuik gevoel (pun intended) weg te nemen en beter de dag in te gaan:

Fat is not a feeling!

Je kent het vast wel: “Ik voel me dik vandaag”. Natuurlijk kan je af en toe een opgeblazen gevoel hebben, maar heus niet om de dag. ‘Dik’ is geen emotie; het is geen blijdschap, geen angst, geen boosheid, geen onzekerheid. Wanneer ik me ‘dik voel’ ga ik tegenwoordig na wat er nou eigenlijk echt aan de hand is. Ben ik ergens onzeker of boos over? Ben ik bang dat ik iets heb nagelaten, ben vergeten of niet goed gedaan? Vind ik misschien dat me onrecht is aangedaan? Soms is het even graven, soms ligt het voor de hand, maar er is bijna altijd een verklaring. Dát gevoel dat komt bovendrijven, projecteerde ik dus op mijn lijf. Een onbegonnen strijd, die ook niet opeens ophoudt wanneer je streefgewicht bereikt is.

Misschien doe jij dit onbewust ook wel. Je zelfbeeld wordt dan niet alleen bepaald door wat je in de spiegel ziet, maar door een onbestemd gevoel dat je (nog) niet kan benoemen. Het is ook helemaal niet leuk om je bewust te zijn van negatieve emoties, dan zit je daar weer mee namelijk. Pfff, zó vermoeiend. Maar daarna naar jezelf kunnen kijken en je beter voelen over wat je ziet maakt het dubbel en dwars waard.

Dat geluk dat we zoeken zit hem dus niet in de maat van je spijkerbroek en eigenlijk weten we dat ook wel. Dealen met wat er in je omgaat is de crux. En dat dealen, dat kan ook door te delen. Met je vrienden bijvoorbeeld, daar zijn ze voor: door dik en niet zo heel dun.

Meer door Kimberly van de Berkt

Column: Diner voor 2 voor 1

We ontkomen er echt niet aan hè, dat hele volwassen worden? Terwijl...
Lees meer