Online daten / foto: athree23 via Pixabay

Column: Spannende Tinderdate

Een groot hoofd met een oranje bril vulde mijn telefoonscherm. Op zich best een sympathiek hoofd. Ik zag dat we negen gemeenschappelijke facebookvrienden hadden. Dat gaf een veilig gevoel. Het was voor mij blijkbaar ondenkbaar dat mijn facebookvrienden contact zouden hebben met een vrouwenverkrachtende psychopaat. Dat is best naïef gedacht. Ik bekeek zijn andere foto’s. Op een van de foto’s lag hij languit met een biertje en een sigaret. Eigenlijk een hartstikke foute foto, maar voor mij was dit hét bewijs dat hij gezellig was.

Ik vond hem aantrekkelijk, maar dat deed er verder niet toe. Ik was niet op zoek naar mijn volgende grote liefde. Het was eens tijd dat ik zou leren mijzelf in leven te houden zonder ondersteuning van een moeder, een vader, een zus of een vriend. Ook was ik absoluut niet op zoek naar een reeks orgasmeloze seks met vreemde kerels die maar al te graag de letterlijke en figuurlijke leegtes van vrouwen opvullen.

Eng eigenlijk, hoe groot de gevolgen van 1 enkele swipe kunnen zijn

Wel was ik na mijn relatiebreuk op zoek naar bevestiging dat ik nog goed in de markt lag en het zou helemaal een leuk extraatje zijn als ik wat leuke nieuwe mensen zou leren kennen. Logischerwijs swipete ik dus naar rechts. Eng eigenlijk, hoe groot de gevolgen van 1 simpele swipe kunnen zijn.

We raakten aan de praat. Ik weet niet meer wie het gesprek begon en ik weet ook niet waarover we het hadden. Zijn aandacht deed me goed, dat wist ik wel. Hij kwam niet over als een overgestoorde perverseling en hij kwam ook niet over als zo’n slijmerige kwal. Inmiddels kon ik dat type er vrij snel uitfilteren. Hij was geïnteresseerd, hij was slim, gevat en gezellig. Hij was easy-going, precies wat ik nodig had. Precies wat ik eigenlijk altijd nodig heb.

“Vind je het leuk om af te spreken?”, vroeg hij na een paar weken intensief appen en bellen. “Het lijkt me heel gezellig om met je af te spreken, maar er wordt niet gesekst en ik ben zeker niet op zoek naar iets anders dan vriendschap”, antwoordde ik. Hij vond het allemaal prima.

Hij overhandigde mij een halve liter Amstel en we proostten in de trein

De trein stopte op het station waar ik hem voor het eerst zou ontmoeten. De deuren openden en er stond écht een leukerd. Mijn hart maakte een sprongetje en dat was nou net niet de bedoeling. Hij overhandigde mij een halve liter Amstel en we proostten in de trein. Dat ik erbij zat als een halve kerel met een alcoholprobleem boeide mij niet. Hij vond het blijkbaar de normaalste zaak van de wereld. Ik denk niet dat er iemand op de wereld zo een leuke eerste niet-date heeft gehad als wij hadden. Het was zo gezellig dat ik niet meer naar huis wilde. Ik wilde de rest van het weekend bij hem blijven en dit gevoel bleek wederzijds.

Maandag zou hij drie weken op vakantie gaan. Vreselijk vond ik dat. Dan zou ik hem drie weken niet zien en misschien zou hij me dan vergeten. Hij vroeg of ik naar hem toe wilde komen de laatste week van zijn vakantie. Hij vroeg het op een manier alsof hij vroeg of ik volgende week spaghetti wilde komen eten. Op een manier alsof het eigenlijk een hartstikke logische vraag was en het heel vreemd zou zijn als ik niet op deze uitnodiging in zou gaan. Dit was echt het beste idee dat ik in tijden had gehoord, maar het was ook wel een beetje eng. We zouden bivakkeren in een tentje. Eigenlijk mijn grootste nachtmerrie, maar dat interesseerde mij niet meer. Als ik maar bij hem was. Oja, zijn ouders stonden ook op de camping. Zijn ouders bleken super lieve mensen, die mij warm onthaalden. Dit kon niet meer fout gaan.

Na een week zonnen, zwemmen, eten, feesten en condooms begraven keerde ik alleen terug naar Nederland. Hij zou later vliegen. Ik was zenuwachtig. Zou hij ooit nog wat van zich laten horen?

Dat deed hij. Op het moment dat ik dit schrijf, kijk ik onder mijn wimpers door naar hem. Hij ligt languit op de bank sport te kijken. Op dit moment is hij erg onder de indruk van een scheet die hij zojuist heeft gelaten. Sinds 7 september 2018 officieel mijn man.

Het is tijd om mijn laptop dicht te doen. Ik ga onze 2.5 jaar oude dochter wakker maken van haar middagdutje en haar in een feestjurk hijsen. 

Tinder, bedankt!



Geschreven door
Meer door Naomi Albrecht

Column: Sporten is toch ook gewoon stom!

Mijn ogen branden door de druppels zweet die er in gelopen zijn...
Lees meer