Luidkeels meezingen zonder de tekst te kennen/ foto by Foundry via Pixabay

Column: Mama-appelsapje

“Wat zing jij nou?!”, schreeuwt puberdochter van veertien boven het geluid van de stofzuiger uit. Ik had ze niet horen thuiskomen. Verschrikt en enigszins betrapt stop ik halverwege de gansterrap ‘Die fissa is lit’. Ik zet de stofzuiger uit en kijk haar verbaasd aan. “Weet je wel wat je zingt? En je zingt het trouwens fout ook”, gaat ze verder. Uhh ik heb geen idee eigenlijk geef ik toe, maar het klinkt wel lekker. Ze rolt met haar ogen maar stiekem vindt ze het wel grappig, geloof ik.

Samen gaan we vaak ‘stuk’ (zoals zij dat noemt) wanneer we een ‘mama-appelsapje’ luisteren, waarbij je iets anders hoort dan dat ze werkelijk zingen. Dit is ook zo’n gevalletje, maar dan anders. Ik heb geen idee wat de tekst: – ‘Die fissa is lit, domme bitch, dikke akka, veel grip, als je lift, word je hier dismissed. Laat me zeggen hoe het zit, L-I-T, die fissa is lit’ – betekent (al heb ik wel een donkerbruin vermoeden).

“Ik zeg dat mijn akka het op feestjes nog steeds heel goed doet.”

“Luister mam”. Ze gaat op de leuning van de bank zitten en wil het gaan uitleggen, maar bedenkt zich. Inwijden in ‘hun’ taalgebruik, lijkt haar waarschijnlijk geen slimme zet. Ze staat weer op, denkt even na en zegt dan: “het gaat over een dikke kont en een feestje”, maar het is echt heel raar als jij dat zingt. Ik laat het er niet zo gemakkelijk bij zitten zeg dat mijn akka het op feestjes nog steeds heel goed doet. “Mam, hou òòp!” gilt ze, drukt haar handen tegen haar oren en vlucht naar haar kamer. Ik zucht, zet de stofzuiger weer aan en schakel over op Tino Martin, ook fijn.

Dikke akka

De volgende dag ben ik al vroeg uit de veren, want ja; rijdienst voor hockey, ‘jeweettog’. Wanneer de hele auto vol zit met ‘hockey meisjes’, inclusief mijn dochter, krijg ik de vraag of ze even hun ‘eigen’ muziek op mogen zetten. “Tuurlijk”, antwoord ik vriendelijk en kijk even opzij naar mijn dochter, die angstvallig haar hart vasthoudt. Vanaf de achterbank wordt de muziek geregeld en even later zitten we met z’n vijven op de beat van Boef mee te zingen. Dochterlief geeft mij de ‘gedraag-je’ blik dus ik ‘gedraag’ me en trommel verder op mijn stuur. Vervolgens gaat mijn aandacht uit naar het gesprek van de meiden achterin. Het gaat over één of andere booty-workout. “Als je deze workout iedere dag doet, krijg je een mooie volle kont”, zegt het middelste meisje. “Een dikke akka”, flap ik eruit. De meiden achterin ‘gaan stuk’ en roepen hoe cool ik ben. Dochter op rechts twijfelt of ze mee moet ‘stuk gaan’ of ‘wtf’ moet zeggen. Ze kiest voor dat eerste. “Grapjee”, probeer ik de ‘awkward’ situatie te redden, maar ze is duidelijk not amused.

Stap voor stap

Even later, tijdens de warming-up, klinkt vanaf het veld: ‘Ik kom binnen van whoop pap pap, hey ghap, ik doe die shit stap voor stap’. Ook zo’n gevalletje waarvan ik geen idee heb wat ze zingen, maar toch heerlijk klinkt?! Ik kan er niks aan doen en voordat ik er erg in heb, sta ik mee te deinen en ‘hoempapa’ te zingen. Vanaf het zelfde veld volgt een lachsalvo. Blijkbaar is dochterlief stap voor stap over haar gêne gestapt en heeft haar ‘matties’ ingelicht over mijn liefde voor ganster-rap op zijn mama-appelsaps. Ze zwaaien naar me en moedigen me aan met peace en box gebaren. “Pittige meis, die moeder van je”, hoor ik ze zeggen. Dochter knikt. Op de terugweg, in mijn waggie, is de fissa pas echt lit, dat begrijp je. Ingeburgerd in de geheimen van de straattaal, rijden we rappend naar huis.

‘s-Avonds, als mijn lief en ik de deur uitstappen om een hapje te gaan eten, kijkt ze betekenisvol naar mijn billen in mijn nieuwe jeans. “Goeie akka, mam”. “Thanks G (Djzieee)”, zeg ik en geef haar een kus. Manlief werpt ook een blik op mijn jeans: “Kapot lekker”, beaamt hij goedkeurend. Ze wordt niet goed, stormt de trap op en gilt: “Nééé, hou òòpp!”

Wil jij net als Karin luidkeels meeblèren op Stap voor Stap van Kav Verhouzer & Sjaak. Bij deze de clip, om te oefenen en jezelf voor een mama-appelsapje te behoeden. Have fun!

Geschreven door
Meer door Karin Achten

Column: Lekker met de meiden

“Mam?” “Ja schat.” “Wanneer gaan we nou eindelijk eens met Oma naar...
Lees meer