Foto: Donterase via Pixabay

Column: Voor je kijken, doorlopen.

Tuurlijk, ik heb ook mijn grenzen. Ik laat niet iedere toerist met een pak vanillevla en koekjes voorgaan in de supermarkt en maak ook geen foto’s van ze met de fiets van een vreemde wanneer ze me dat vragen. Want eerlijk waar, ik zou nooit meer thuis komen. Ik woon vlakbij de Dam in onze hoofdstad en daar is het inderdaad druk. Ik hou van die drukte, en de gekkies. Maar soms…

Ik probeer bewust de wereld een beetje open en vriendelijk tegemoet te treden, er is al genoeg chagrijn toch? Dus niet altijd met mijn zonnebril op of ogen naar de grond gericht, ook niet starend op mijn telefoon maar ‘aanwezig’. Af en toe een knikje, een begroeting of een welgemeend compliment. “Wat een mooie jas”, “wat staat die kleur je goed”, je make-up zit prachtig”. Dat soort dingen.

Wat ook helpt is mijn hond Bonnie, die trekt een hoop oeh’s en aaah’s en aandacht. Zo liet ik haar afgelopen week ‘s middags uit en achter mij hoorde ik een man zeggen: “Pas je op voor Chinezen?”. Juist, want ‘die eten natuurlijk honden’. Pfff. Het was een wat oudere meneer, keurig gekleed en met van die bolle, uitpuilende ogen. Het zonnetje scheen, ik was in een goede bui, wilde discussie vermijden en antwoordde met: “Ach dat zal wel loslopen. En ze is een Pekinese kruising, ze zullen haar wel met rust laten”. Ik had beter door kunnen lopen.

“Toen ik Brazilië in de gevangenis zat vrat ik alles wat ik mijn handen kreeg. En ik hield altijd mijn hand op mijn hol.” Aldus de keurige meneer.

Oké. Dat was ook alles wat ik uit kon brengen terwijl hij naast me bleef staan en indringend aankeek met zijn bolle, uitpuilende ogen. Ik krijg nog een keer een nachtmerrie van die blik. “Oké.” En ik liet een lange stilte vallen. Omdat ik echt even niet wist hoe nu verder te gaan. “Dat is echt te veel informatie voor de maandagmiddag”. Hij bleef me aankijken. “Fijne dag nog meneer.” Hij liep door en ik bleef treuzelen om de nodige afstand te creëren.

Ik heb mijn zonnebril opgezet, mijn telefoon gepakt en ben zonder iemand aan te kijken weer naar huis gelopen. En snel. Genoeg vriendelijkheid voor vandaag. Of de hele week. Na dit weekend durf ik het denk ik wel weer aan.

En nog even voor het oeh en aaah effect: Bonnie.

Meer door Kimberly van de Berkt

Column: Niet miepen

Ja. Ik heb het echt gedaan. Ik maak me er dus ook...
Lees meer