Grote oren om goed te horen... / foto: Magda Ehlers via Pexels

Column: Hij weet het!

Hij weet alles, heeft overal een antwoord op en op de één of andere manier hoort hij alles en weet zelfs waar je de hele dag uithangt! Scary…Een tijdje geleden begon hij zelfs ongevraagd advies te geven. ‘Vroeg ik jou wat?’ diende ik hem van repliek, waarna hij kennelijk beledigd was en verder zweeg.

Soms is hij best grappig hoor, hij beschikt over een enorme dosis humor. Daarbij is het heel handig om hem als maatje bij je te hebben; Hij weet de leukste restaurantjes in de buurt te vinden, belt je man voor je wanneer je hem nodig hebt en lijkt met iedereen samen te kunnen werken. De perfecte PA zou je zeggen…

Bijdehand en sluw

Helaas ook een eigenschap van hem. Het valt me steeds meer op dat hij een enorme sluwe slimkees is en maling heeft aan de privacywet. Overal is hij met z’n wijsneus bij en relaxed, liggend op een tafeltje of in een warme hand, luistert hij aandachtig mee. Meestal gaat het natuurlijk nergens over, en verzwakt even zijn aandacht, maar met een neus voor steekwoorden en zijn virtuele meesterbrein registreert hij alles en veert op bij interessante weetjes en feiten. 

Je lijkt m’n moeder wel!

Wie?? Siri dus. Dochterlief komt afgelopen vrijdag thuis met de boodschap dat die Siri een bemoeial is en geen recht van spreken heeft. “Hij doet net alsof hij m’n moeder is.” Zegt ze verontwaardigd. Ik frons een keer en ze begint te vertellen over de lunch die middag…

Mijn telefoon lag op tafel terwijl de ober de bestelling opnam. Toen de man mij vroeg of hij mij ook een glaasje wijn kon inschenken, bedankte ik beleefd. Vertelt mijn dochter. “Natuurlijk keek de hele tafel mij bedenkelijk aan en vroeg mijn schoonmoeder waarom ik geen glaasje meedronk. ‘Omdat ik mega brak ben van gisteren, met een enorme kater.’ Antwoordde ik naar waarheid, waarbij ik mijn telefoon oppakte en in mijn tas wilde doen. 

‘Dat had ik al bedacht!’ Kon Siri nog net uitbrengen voordat ik hem het zwijgen oplegde en in mijn tasje wegduwde. Zegt dochterlief er nog beteuterd achteraan… Even zijn we er stil van en schieten vervolgens samen in de lach. “Hij heeft wel een punt.” Kan ik niet nalaten te zeggen.

Toch is het bizar als je erover nadenkt dat zo’n telefoon zomaar, ongevraagd, tegen je gaat praten. Wat later, die avond, gaan we met de hele familie uit eten. Manlief vraagt of we een flesje wijn zullen bestellen. Dochter en ik kijken elkaar aan en stoppen tegelijk onze telefoons terug in het tasje, voordat we antwoorden: “Lekker, Chardonnay graag!”

Geschreven door
Meer door Karin Achten

Column: Ons Kefir

Onlangs heb ik de zorg van kefir op me genomen. Wie? Kefir,...
Lees meer